ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၁

အားလံုးပဲ မဂၤလာပါရွင္။ အေမေန႔ (ျပာသိုလျပည့္ေန႔)အတြက္ မြန္ျမတ္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကိုရင္ညိန္းတို႔ ႏွစ္စဥ္စီစဥ္ပံုေဖာ္ျမဲျဖစ္တဲ့ “ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ မိခင္ေမတၱာဘြဲ႔ ကဗ်ာစု” Ebook ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြက္လည္း ထြက္လာပါၿပီ။ ဒီႏွစ္မွာလည္း “မိခင္” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး ပါဝင္ေရးသားခြင့္ရလို႔ တကယ္ကို ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ဒီ ကဗ်ာစုမွာ ပါဝင္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ စီစဥ္သူ ကိုရင္ညိန္း နဲ႔ ကၽြန္မကဗ်ာေလးအတြက္ သရုပ္ေဖာ္ပံု ေရးဆြဲေပးခဲ့တဲ့ အစ္မပန္ဒိုရာ တို႔ကိုလည္း ေလးစားစြာ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ဒီေနရာကေန ထပ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ပါဝင္ေရးသားသူ မ်ားကေတာ့ ကိုေကာင္းကင္ကို၊ ကိုေက်ာ္ညိဳေသြး၊ ကိုခန္႔ေန၊ ကိုၿငိမ္းစိုးဦး၊ ကိုေဆာင္းယြန္းလ၊ ကိုညိမ္းညိဳ၊ ကိုေတာေက်ာင္းဆရာ၊ ကိုတင့္ထူးေရႊ၊ ကိုထြန္းေတာက္ေန၊ ကိုဏီလင္းညိဳ၊ အစ္မပန္ဒိုရာ၊ ကိုဗသားေခ်ာ၊ ကိုဗညားရွိန္ (ခ) လင္းေခတ္ဒီႏို၊ ကိုမိုးျမင့္တိမ္၊ ကိုမိုးလိႈင္ည၊ ကိုမင္းယြန္း၊ ကိုမင္းသုခ၊ ကိုေမာင္ခင္ေလး၊ ကိုေမာင္ဖုန္းျမင့္၊ ညီမေလး ရႊန္းမီ၊ ကိုသင္ကာ၊ ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္၊ ကိုဟယ္ရီလြင္၊ မအမရာ၊ ကိုဧဏီမင္း၊ ကိုအိုင္လြယ္ပန္၊ အစ္မအိႁႏၵာ နဲ႔ ကၽြန္မ ေရႊျပည္သူ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဘေလာ့ဂါ နဲ႔ ကဗ်ာဆရာ/ဆရာမ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ ကဗ်ာလက္ရာေတြ၊ ကိုဟန္သစ္ျငိမ္၊ ကို Lu Thar၊ အစ္မပန္ဒိုရာ၊ ကိုသက္ေဆြလင္းတို႔ရဲ႕ သပ္ရပ္ခန္႔ညားတဲ့ ဒီဇိုင္းအျပင္အဆင္ ပန္းခ်ီလက္ရာေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ “မိခင္ေမတၱာဖြဲ႔” မ်ားကို ခံစားလိုသူေတြအတြက္ မဖတ္ရေသးရင္ ေအာက္မွာ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။



Download လုပ္ၿပီး သိမ္းခ်င္ရင္ ~

ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၁
ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၁၀
ေကာင္းကင္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိ ၂၀၀၉

(ဆက္ဖတ္ခ်င္ရင္... း)

(ျပန္ပိတ္ေပးပါဦး း)

ဖေယာင္းတိုင္ေလး သံုးတိုင္နဲ႔ ေမြးေန႔

အျမဲတမ္း ႏုပ်ိဳခ်င္ေပမယ့္လည္း မရ၊ မအိုခ်င္ေပမယ့္လည္း မရနဲ႔ အသက္ ၃၀ ကေတာ့ ျပည့္သြားခဲ့ပါၿပီ း) ဒီတစ္ခါေမြးေန႔ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေနာက္သလို ထူးထူးျခားျခား “ထိပ္စီးေျပာင္းသြား” တဲ့ ႏွစ္ပါပဲ။ အရင္ႏွစ္ေတြကထက္ အသက္အမ်ားႀကီး ပိုႀကီးသြားတယ္လို႔ ခံစားရသလို အရင္ႏွစ္ေတြကထက္ အရာရာကို ပုိၿပီး ေလးေလးနက္နက္ ေတြးမိလာပါတယ္။

လူ႔သက္တမ္းက ၆၀ ဆိုရင္ တဝက္တိတိက်ိဳးသြားၿပီလို႔ ဆိုလို႔ရသလို လူလတ္ပိုင္းကို Officially ဝင္သြားတဲ့ ဒီအသက္အပိုင္းအျခားမွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ကို မေက်မနပ္စိတ္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္က်တတ္ၾကတယ္လို႔ စာေတြထဲမွာ ဖတ္ရပါတယ္။ ကၽြန္မကေရာ…?

အခုေန ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြနဲ႔ ကြာျခားမႈမွာ အထင္ရွားဆံုးက ခႏၶာကိုယ္ႀကီးပါပဲ။ ၂၀ ေက်ာ္တုန္းက ေယာင္လို႔ေတာင္ မေတြးမိခဲ့တဲ့ “က်န္းမာေအာင္ ေနမွ” ဆိုတာမ်ိဳးေတြ အခါမလပ္ ေတြးမိလာသလို လြန္ခဲ့တဲ့ သံုး/ေလးႏွစ္ေလာက္က လိုမ်ိဳးေတာင္ ညဘက္အိပ္ေရးပ်က္တာေတြ မခံႏိုင္ေတာ့တာ သတိထားမိလာပါတယ္။ (ကၽြန္မကိုက ခ်ဴခ်ာတဲ့ ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္မို႔ သူမ်ားေတြထက္ ပိုဆိုးေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။) တကယ္တမ္း က်ေတာ့လည္း အသက္ ၃၀ ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေၾကာင့္သာ သတိထားမိၾကည့္လို႔ပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီကိုယ္ခႏၶာႀကီးက အခ်ိန္နဲ႔အမွ် အိုမင္းဆုတ္ယုတ္ေနတာပဲေလ ေနာ္…

ေနာက္တစ္ခုက လုပ္ငန္းခြင္က ကိုယ့္အေနအထားပါ။ ကၽြန္မငယ္ငယ္က ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ “ငါ အသက္၃၀ ေလာက္က်ရင္…” ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ အခုတကယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာနဲ႔ အလွမ္းကြာေဝးလြန္းလွပါတယ္။ ဒါကိုေတြးၿပီး ဝမ္းနည္းခ်င္သလို ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီအသက္အရြယ္ရဲ႕ ေက်နပ္စရာ အခ်က္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပါလို႔ ေတြးမိျပန္ပါတယ္။

အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဒီအရြယ္မွာ ငယ္ငယ္တုန္းကထက္ ကိုယ္ဟာ “ဘယ္သူလဲ” ဆိုတာ ပိုသိလာပါတယ္။ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္၊ ကိုယ့္အားသာခ်က္၊ ကိုယ့္ဝါသနာ၊ ကိုယ္ဘာလိုခ်င္တာ၊ ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္တာ၊ ကိုယ္ဘာကို လက္မခံႏိုင္တာ… စတဲ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ပိုေနာေက်လာပါတယ္။ ကိုယ့္ေကာင္းကြက္ ဆိုးကြက္ကို သိလာသလို အသက္အရြယ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းမႈအရ အလိုအေလွ်ာက္ရလာတဲ့ ရင့္က်က္မႈတခ်ိဳ႕ကလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းေက်ာင္းပဲ့ျပင္တဲ့ ေနရာမွာ ပိုၿပီးလြယ္ကူလာေစပါတယ္။

အဲဒါေတြေၾကာင့္ အသက္ ၃၀ ျဖစ္ရတာကို အရြယ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းမႈကေပးတဲ့ တည္ျငိမ္မႈတစ္ခုေၾကာင့္ အသက္ ၂၀ ျဖစ္ခဲ့ရတုန္းထက္ေတာင္ ပိုႀကိဳက္တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာပါပဲ း)

ကၽြန္မရဲ႕ အသက္(၃၀)ေျမာက္ ေမြးေန႔ကလည္း ဘဝမွာ ခုခ်ိန္ထိ ျဖတ္သန္းဖူးသမွ်ထဲမွာ ေက်နပ္စရာ အေကာင္းဆံုးေမြးေန႔ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဇန္နဝါရီ ၂ ရက္ေန႔ တစ္ေန႔လံုး ေယာဂီဝတ္နဲ႔ ေနျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဆရာေတာ္ကိုလည္း သကၤန္း၊ ထီး၊ ဖိနပ္၊ ယပ္ နဲ႔ အေနကထိုင္ တစ္စံု လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ (သာဓုေခၚလိုသူ ေမာင္ႏွမေတြကိုလည္း အမွ်ေပးေဝပါတယ္ေနာ္ း)

၁ ရက္ေန႔ ည ၁၂ နာရီေက်ာ္ကတည္းက Facebook၊ ဖုန္း နဲ႔ Email ေတြကေန ဝင္လာတဲ့ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေတြ အားလံုးကို ၃ ရက္ေန႔မွ တေပါင္းတစည္းထဲ ေသခ်ာျပန္စစ္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ တကယ္ကို ဝမ္းသာၾကည္ႏူးရပါတယ္။ မူလတန္း ကတည္းက သိခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကအစ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ကမွ ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအဆံုး ေမြးေန႔အတြက္ ဆုေတာင္းေပးထားၾကလို႔ပါ။ အျပင္ေလာကမွာ ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ Blog ေမာင္ႏွမေတြ၊ စာဖတ္ေပးသူေတြရဲ႕ ဆုေတာင္းစုစုေပါင္း ၁၀၈ ခု (အခု ေကာမန္႔က ဆုေတာင္းေတြနဲ႔ေပါင္းရင္ ၁၂၅ ခု ျဖစ္သြားပါၿပီ း)) ရခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မအတြက္ တစ္ခါမွ အဲဒီေလာက္မ်ားတဲ့ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေတြ မရခဲ့ဖူးလို႔ တကယ္ကို ဝမ္းသာမိပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ကၽြန္မကို ခ်စ္သူခင္သူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါေသးလားလို႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ခံစားရပါတယ္။

ကၽြန္မ ေမြးေန႔မတိုင္ခင္ အေစာႀကီးကတည္းက သတိတရ ရွိခဲ့ၾကတဲ့ ကိုစူပါ (Su Per)၊ ေမာင္ေလး ေပတူး (ဆရာမႀကီး ၾကည္ေအးရဲ႕ ကဗ်ာစာအုပ္ကို ေတြ႕တဲ့ေနရာမွာေတာင္းဖို႔ မွတ္ထားလိုက္ၿပီေနာ္ း)၊ ညီမေလး စိုးယု နဲ႔ ေမြးေန႔မွာ Blog ကေန အေစာႀကီး ဆုေတာင္းေပးခဲ့ၾကတဲ့ ညီမေလး Green Girl (လြမ္းသုရင္)၊ ညီမေလး ရႊန္းမီ၊ မမပန္းခ်ီ (မိုးပန္းခ်ီ)၊ ညီမေလး လြတ္ျငိမ္းေလေျပ၊ Facebook မွာ ဆုေတာင္းေပးခဲ့ၾကတဲ့ ကို Republic၊ ကိုေအာင္မ်ိဳးေက်ာ္၊ ညီမေလး Rainy Zin၊ ညီမေလး မွဴးဒါရီ၊ ေမာင္ေလး ထက္ျမတ္ေက်ာ္၊ အစ္မ ေအးေအးစိုး၊ မမေနၾကည္ဝင္း၊ ေမာင္ေလး ဖိုးသၾကၤန္၊ ညီမငယ္ေလး ေမဇင္ (ေနာင့္)၊ အစ္မ သက္ေဝ၊ မအိအိေရႊ၊ ေမာင္ေလး အိမ္ျမတ္ႏိုးထြန္း၊ ကိုသီဟသစ္ႀကီး၊ ကိုဂ်ဴလိုင္၊ ေမာင္ေလး Jackson Bate၊ မမ ေမသန္႔ခိုင္၊ ကို Alexandria Sykes၊ ေမာင္ငယ္ေလး ေအာင္ဦး (Auto Birthday Reminder နဲ႔ လုပ္တာျဖစ္ေပမယ့္ သူကိုယ္တိုင္ Wish လုပ္တယ္လို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါတယ္ း) ညီမေလး ဝိုင္းအံုခ်စ္၊ ကိုေနလင္းခ်မ္း၊ အေနာ္ေလး၊ မလြင္လြင္သိန္း၊ ညီမေလး သင္းစုမြန္ဦး၊ မမခ်စ္ၾကည္ေအး၊ ညီမေလး ႏွင္းပြင့္၊ အစ္ကို လင္းဒီပ၊ ကိုစိုင္းေမာင္ေမာင္ေသာ္၊ ကိုမင္းခ်မ္း၊ ေမာင္ေလး BlackDream (မွတ္မွတ္ရရ မႏွစ္ကလည္း သူကေနာက္ဆံုးပါပဲ။ း)… တို႔ အားလံုးကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ထပ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဒီႏွစ္ေတာ့ ေမြးေန႔ကိတ္မပါတဲ့ ေမြးေန႔ပဲလို႔ ေတြးေနတုန္း အခန္းတံခါးေခါက္ၿပီး ေမြးေန႔ကိတ္ေလးနဲ႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ အခန္းေဖာ္ေလးနဲ႔ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း TJ တို႔ကိုလည္း အရမ္း ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ (အေပၚကပံုက အဲဒီကိတ္မုန္႔ေလးက ကၽြန္မေဝစုေလးပါ။ အားလံုးကိုလည္း အဲဒါေလးနဲ႔ ဧည့္ခံပါတယ္ေနာ္ း)

ဘဝရဲ႕ မွတ္တိုင္သတ္မွတ္ခ်က္ထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ့ အသက္(၃၀)ျပည့္ေမြးေန႔ကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျဖတ္သန္းခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာရင္း အားလံုးအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕တဲ့ ၂၀၁၁ ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ရွင္…

ေမတၱာျဖင့္
ေရႊျပည္သူ

အေပၚက ဓာတ္ပံုေလးတင္ခါနီး အခန္းေဖာ္ကို လွည့္ၿပီး ေမးရပါေသးတယ္… “ဒီလို အျပာေရာင္ေလး ကြပ္ထားတာ သိပ္မ်ား အေရာင္ေတာက္ၿပီး ကေလးဆန္ေနလားေဟ” လို႔… သူက အားေပးလို႔ တင္လုိက္ပါတယ္။ ေျပာင္းသြားတဲ့ထိပ္စီးေလးက ကၽြန္မကို လႊမ္းမိုးလိုက္ပံုမ်ား… အဲဒီလို အဲဒီလို… း)

(ဆက္ဖတ္ခ်င္ရင္... း)

(ျပန္ပိတ္ေပးပါဦး း)

မဂၤလာႏွစ္သစ္ ၂၀၁၁

အားလံုးပဲ မဂၤလာႏွစ္သစ္ပါရွင္ း)

စကၠန္႔တံေလး တခ်က္အကူးမွာပဲ ၂၀၁၀ ကေတာ့ ျဖတ္ကနဲ က်န္ခဲ့ျပန္ပါၿပီ။

တစ္ႏွစ္ဆိုတာ ဘာမွ မၾကာလိုက္သလိုနဲ႔ လည္ျပန္ၾကည့္မိေတာ့လည္း ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ပ်က္ခဲ့တာေတြ မ်ားမွမ်ားပါလား…။ လူ႔ဘဝရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ေပ်ာ္စရာေတြထက္ နာက်င္စရာ ေတြကေတာ့ ပိုမ်ားတာေပါ့ေလ။ ၂၀၁၀ အတြက္ ကိုယ့္ဘာသာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္တဲ့အခါ…

က်န္းမာေရး ~ အေထာက္အကူျဖစ္မလားလို႔ Gym သြားကစားခါမွ ေဆာ့ရင္း ရင္ဘတ္ေအာင့္လို႔ ေဆးခန္းေျပးလိုက္ရတာ ခုျပန္ေတြးေတာ့ ရယ္စရာပါ။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး တစ္ခါမွ ဘံုးဘံုးမလဲေပမယ့္ ဟိုနားကေဖာက္ ဒီနားကေဖာက္နဲ႔ တစ္ႏွစ္အတြင္း Department တစ္ခုလံုးမွာ MC အယူရဆံုး စံခ်ိန္တင္ခဲ့ပါတယ္ (ဒီအတြက္ တစ္ခါမွ မျငိဳျငင္ခဲ့တဲ့ Boss နဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြကိုလည္း အရမ္းေက်းဇူးတင္မိပါတယ္)။ အရင္ဘဝေတြက သီလနည္းခဲ့လို႔ ထင္ပါရဲ႕… “ခႏၶာရွိရင္ ေဝဒနာရွိမယ္” ဆိုတဲ့စကားကို မၾကာခဏ ေရရြတ္ခဲ့ရတဲ့ ၂၀၁၀ ပါ။

ပညာေရး ~ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ Certificate ေလးတစ္ခု ရခဲ့တာကလြဲလို႔ အသစ္သင္ယူေလ့လာတာ အင္မတန္ နည္းခဲ့ပါတယ္။ တေန႔တေန႔ အလုပ္က ပံုမွန္ Routine ေတြနဲ႔ပဲ ၿပီးေနၿပီး ဘာမွမသိေတာ့ပါလားလို႔ စိတ္ဓာတ္က် ခံစားရတဲ့အထိပါ။ ၂၀၁၁ အတြက္ Resolution မွာေတာ့ အမ်ားႀကီး သင္ယူေလ့လာရမယ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ သတိေပးထားပါတယ္။

လူမႈေရး ~ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမလို ခင္စရာေကာင္းတဲ့ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ တိုးခဲ့လို႔ ဝမ္းသာရသလို သူတို႔ဘဝထဲကေန ကၽြန္မကို အသာေလးတြန္းထုတ္လိုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေၾကာင့္လဲ ဝမ္းနည္းခဲ့ရပါရဲ႕။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခုေနမွာ အရာရာကို ေက်နပ္ပါတယ္။ ကိစၥတိုင္းဟာ ကိုယ္ျပဳခဲ့သမွ် အတိတ္ကံရဲ႕ စီမံရာအတိုင္း မဟုတ္လားေနာ္။

Blog အေရး ~ ၂၀၁၀ မွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတဲ့ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ဖတ္တြယ္ထားခဲ့တဲ့ Blog နဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သေလာက္ မၾကာခဏ ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။ ဘဝအေမာ တခ်ိဳ႕အတြက္ နဲ႔ ကိုယ့္ တိုးတက္ေရးအတြက္ ေလ့လာသင္ယူဖို႔ အခ်ိန္ေတြ နည္းနည္းဖဲ့ေပးလိုက္ရတဲ့အခါမွာ Blogနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ဘာမွမျမဲတဲ့ ဒီေလာကႀကီးမွာ ကၽြန္မ Blog ေလးလည္း Internet ရဲ႕ ေထာင့္ေလးတစ္ေထာင့္မွာ ခုလိုမ်ိဳး ဘယ္အခ်ိန္ထိ ရွိေနဦးမလဲဆိုတာ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ေတာင္ မမွန္းတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘဝမွာ အလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္က စာေရးျခင္းျဖစ္လို႔ ၂၀၁၁ မွာလဲ ကၽြန္မစာေလးေတြ ဆက္ေရးေနခ်င္ပါေသးတယ္။ ကၽြန္မ ဘေလာ့ေလး ဒီေန႔အထိ ရွင္သန္ေနေအာင္ ေမတၱာစိတ္၊ အားေပးစိတ္ နဲ႔ စာလာလာဖတ္ေပးေနၾကတဲ့၊ စာေရးဖို႔ အျမဲအားေပးၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ လာဖတ္တဲ့ခဏမွာ ကုန္သြားရတဲ့အခ်ိန္ကို အက်ိဳးမဲ့မျဖစ္ရေအာင္ (ကၽြန္မ ဥာဏ္မီသေလာက္ေလးနဲ႔) တတ္ႏိုင္သမွ် ႀကိဳးစားၿပီး ဆက္ေရးေနခ်င္ပါေသးတယ္။

၂၀၁၁ မွာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြကေတာ့ က်န္းမာခ်င္တာရယ္၊ ပညာထပ္ၿပီး ေလ့လာဆည္းပူးခ်င္တာရယ္၊ စာဆက္ေရးခ်င္တာရယ္ ပါပဲ း) ကိုယ္ဘာမွ သိပ္လုပ္လို႔မရတဲ့ က်န္းမာေရးကလြဲလို႔ က်န္တဲ့ႏွစ္ခုအတြက္ ႀကိဳးစားသြားမယ္လို႔ အားတင္းထားပါတယ္။

တဆက္ထဲ ဒီေန႔ (၁.၁.၁၁) မနက္ပိုင္းမွာ ဆရာေတာ္မ်ားကို လွဴဖြယ္ပစၥည္းေလးေတြ ကပ္လွဴခဲ့ရတဲ့ ကုသိုလ္ကိုလည္း သာဓုေခၚခ်င္သူ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ အမွ်သံုးႀကိမ္ေဝပါတယ္ရွင္။

အခုလို ႏွစ္ဦးကာလမွာ ဒီစာေလးကို ဖတ္မိၾကတဲ့ ကၽြန္မကို ခ်စ္ေသာသူ၊ မုန္းေသာသူ၊ မခ်စ္မမုန္းေသာသူ ေတြအားလံုး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုးကို စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာစြာနဲ႔ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ကၽြန္မ လိႈက္လိႈက္လဲွလွဲ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ရွင္…

အားလံုးပဲ Happy New Year ပါ း)

ဆုမြန္ေကာင္းမ်ားစြာျဖင့္
ေရႊျပည္သူ

(ဆက္ဖတ္ခ်င္ရင္... း)

(ျပန္ပိတ္ေပးပါဦး း)