Busi-ness Trip

ႏိုဝင္ဘာလဆန္းေလာက္ ကေန ဒီေန႔အထိ စိတ္ေရာလူပါ မရပ္မနား ဆက္တိုက္ပင္ပန္းေနလို႔ ကိုယ့္ Blog ေလးကိုယ္ တခ်က္တခ်က္ ဝင္ေငးရံုကလြဲၿပီး စာမေရးႏိုင္ခဲ့တာ ၾကာသြားျပန္ပါတယ္။ အကုန္လံုးကို အတိုခ်ံဳးၿပီး ေျပာရရင္ေတာ့ စာေမးပြဲေျဖဖို႔ စာက်က္ေနတုန္းမွာ မထင္မွတ္ဘဲ အသိုက္ေျပာင္းဖို႔ ျဖစ္လာေတာ့ ရုတ္တရက္ အိမ္အသစ္ ထရွာရပါတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာပဲ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ရလာတဲ့ အခြင့္အေရးတစ္ခုေၾကာင့္ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ သံေယာဇဥ္ႀကီးစြာနဲ႔ လုပ္ခဲ့တဲ့အလုပ္ကေန ထြက္ဖို႔ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရက္ပိုင္းေလးေတြပဲ ျခားၿပီး စာေမးပြဲေျဖ၊ အသိုက္ေျပာင္း၊ အလုပ္ေဟာင္းက အလုပ္ေတြ Handover လုပ္၊ အလုပ္သစ္က စေနၿပီျဖစ္တဲ့ Project ေနာက္ကို အေမာတေကာလိုက္ စသည္ျဖင့္ ဆက္တိုက္ျဖစ္သြားေတာ့ Blog ဆီကို စိတ္ပဲ ေရာက္ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။

ဒီေန႔ နည္းနည္းေလး အသက္ရႈေခ်ာင္စျပဳလာတာနဲ႔ အလုပ္အသစ္ ဝင္ဝင္ခ်င္းမွာပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ကို သြားခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ Busi-ness Trip ေလးအေၾကာင္းကို ျပန္ခ်ေရးမိပါတယ္။ Business ဆိုတာ Busy ရဲ႕ Noun လို႔ လူေတြ ရယ္စရာေျပာၾကသလို တကယ္ကို ပင္ပန္းခဲ့ရတဲ့ ခရီးမို႔လို႔ Busi-ness လို႔ တမင္ခြဲေရးလုိက္တာပါ း) အေပ်ာ္ခရီး မဟုတ္ဘဲ အလုပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ခရီးကို ျပည္တြင္းမွာ သြားခဲ့ဖူးေပမယ့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားခရီးကိုေတာ့ အခုမွ ပထမဆံုးသြားဖူးတာျဖစ္သလို၊ အလုပ္ကလည္း အခုမွ ဝင္ခါစ ျဖစ္တာေၾကာင့္ မသြားခင္ကတည္းက (စိတ္ပူတာေရာ၊ စိတ္ဝင္စားတာေရာ ေရာေထြးၿပီး) ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္လႈပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။



စကတည္းက ယဥ္သကို ဆိုသလိုပါပဲ။ စသြားကတည္းက Last Minute မွ ေရာက္လာတဲ့ Information တခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာေရာ၊ ေလယာဥ္ေပၚမွာပါ ေခါင္းမေဖာ္တမ္း အလုပ္လုပ္သြားရပါတယ္။ တည္းမယ့္ ဟိုတယ္လ္ကို ေရာက္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ Business Centre မွာ အင္တာနက္အတြက္ သြားေျပာ (သူတို႔က တေန႔စာ သံုးဖို႔ User Name နဲ႔ Password ပါတဲ့ ကတ္ေလးေတြထုတ္ေပးၿပီး တကတ္အတြက္ ဘတ္ ၄၅၀ Charge လုပ္ပါတယ္)၊ Air-con ေလ်ာ့ေပးဖို႔ေျပာ၊ သိဖို႔လိုတာေလးေတြ ဟိုေမးဒီေမးနဲ႔ ယာယီေနရမယ့္ ေနရာေလးမွာ အထိုင္က်ေအာင္ အရင္လုပ္ရပါတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ အလုပ္ထဲ ေခါင္းျပန္ျမဳပ္သြားလိုက္တာ မနက္ ၁ နာရီလည္း မၿပီး၊ ၂ နာရီလည္း မၿပီးနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မေရာ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေရာ၊ ကၽြန္မတို႔ Lady Boss ပါ မနက္ ၃ နာရီခြဲ ၄ နာရီသာသာေလာက္မွ အိပ္ယာဝင္ႏိုင္ၾကပါေတာ့တယ္။ မနက္ ၂ နာရီခြဲ ေလာက္မွာ ကၽြန္မဦးေႏွာက္က တကယ္ကို Shut Down လုပ္စျပဳေနပါၿပီ။ ဘာမွ မေတြးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပင္ပန္းေနတဲ့ၾကားက ေနာက္တေန႔ အစည္းအေဝးအတြက္ မျဖစ္မေန ၿပီးရမယ့္အလုပ္ျဖစ္ေနေတာ့ မနည္းႀကီး အားတင္းၿပီး လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္တေန႔ မနက္ အစည္းအေဝးခန္းကို ေရာက္ရမယ့္ အခ်ိန္က ၇း၄၅ ပါ။

ေက်ာက္ခ်ခဲ့ရတဲ့ ေနရာေလး

ေနာက္တရက္ ႏိုးတာနဲ႔ အစည္းအေဝးခန္းကို အေျပးသြားၿပီး ႀကိဳျပင္ဆင္ရမွာေတြ ျပင္ရျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အစည္းအေဝးခန္းထဲမွာ (ထမင္းစားခ်ိန္ နဲ႔ Tea-break ေတြကလြဲလို႔) တေနကုန္ျပန္ပါတယ္။ အစည္းအေဝးၿပီးေတာ့ ညစာမစားခင္ အခ်ိန္ေလးမွာ ခပ္လွမ္းလွမ္းက အခန္းက်ယ္တစ္ခုေရွ႕မွာ လူေတြ ရံုးစုရံုးစု ျဖစ္ေနၿပီး Costume ဆန္ဆန္ေတြ ဝတ္စားထားၾကတာေတြ႕ရေတာ့ တေနကုန္ စိတ္ပင္ပန္းထားပံုရတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြက သြားၾကည့္ဖို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီအနား ေယာင္လည္လည္နဲ႔ ခဏေရာက္သြားၾကေတာ့ အသင္းအဖြဲ႕တစ္ခုကလုပ္တဲ့ Party လို႔ ဟိုတယ္လ္ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္က ေျပာျပပါတယ္။

ခန္းမထဲ ဝင္ၾကည့္ေတာ့ ေအာက္ကပံုေတြထဲက အတိုင္းလူေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕ရပါတယ္။ ေျပာေနတဲ့ စကားေတြလည္း နားမလည္ေတာ့ ဘာေတြလုပ္ေနၾကသလဲေတာ့ ေသခ်ာမသဲကြဲခဲ့ပါဘူး။

Game တခုခု ကစားေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပါ

လူပရိတ္သတ္ေတြ...

ထူးထူးဆန္းဆန္း ဝတ္စားထားတဲ့ ခ်စ္စရာ ေကာင္မေလးေတြ

ခန္းမအျပင္ဘက္မွာလည္း Fun-Fair လိုမ်ိဳး ေသနတ္နဲ႔ အရုပ္ကိုပစ္တာ၊ ပူေဖာင္းကို ျမွားနဲ႔ပစ္တာမ်ိဳးေတြကို ရံုေလးေတြနဲ႔ လုပ္ထားပါေသးတယ္။

ပစ္ခ်င္ရင္ ပစ္ဖို႔ း)

Phone ေလးနဲ႔ ဓာတ္ပံုဟိုရိုက္ဒီရုိက္လုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္မကို အနားက ဟိုတယ္ဝန္ထမ္းက ပစ္ခ်င္ရင္ ပစ္ႏိုင္ပါတယ္ဆိုလုိ႔ ျမွားနဲ႔ ပူေဖာင္းကို ပစ္ခဲ့ပါေသးတယ္ (ငယ္ေသးေတာ့ း)) ျမွားသံုးစင္းနဲ႔ ပစ္တာ ႏွစ္လံုးပဲ ေပါက္ပါတယ္ (အနားကို ကပ္ႏိုင္သမွ် ကပ္ၿပီး ပစ္တာေတာင္မွ း))

ျမွားနဲ႔ပစ္ခဲ့တဲ့ ေဘာလံုးေလးေတြ။ ေဘာလံုးေပါက္လို႔ ေခ်ာကလက္ေလးတစ္တံုး ေပးပါတယ္ း))

ဒုတိယေန႔အစည္းအေဝးက ပိုအာရံုစိုက္ရၿပီး ပိုၿပီး စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်မွ ၿပီးေပမယ့္ အစည္းအေဝး အစကေနအဆံုး ၂ ရက္လံုး ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ျဖစ္ခဲ့တာ တကယ္ကို ဝမ္းသာစရာပါ။ ၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ့ နားရၿပီေပါ့လို႔ ထင္ရေပမယ့္ အဲဒီက်မွ လူႀကီးေတြခ်လိုက္တဲ့ Decision ေတြအတြက္ အလုပ္သစ္ေတြ စၿပီးပိေတာ့တာပါ။ အဲဒါေတြ ထိုင္လုပ္ဖို႔ ၾကံစည္ေနတုန္း Lady Boss က ဒီညေတာ့ နားပါဆိုၿပီး အနီးအနားက ေစ်းတန္းေလးဆီကို လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ ေခၚထုတ္သြားပါတယ္။ အဲဒီက်မွပဲ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ထဲကို ေျခခ်ခြင့္ စရပါေတာ့တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ လေတြတုန္းက ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုးခဲ့တဲ့ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေရေဘးဒုကၡကေတာ့ ေတာ္ေတာ္တည္ျငိမ္သြားၿပီဆိုတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ေအာက္မွာ ရသမွ်ေလး ရိုက္လာတဲ့ ပံုေလးေတြပါ။

ဘန္ေကာက္ရဲ႕ ညဦး

ပိုးေကာင္ေလးေတြ ေၾကာ္ၿပီးေရာင္းေနတာပါ...

ခရီးစဥ္တစ္ခုလံုးကို ျခံဳၾကည့္မိေတာ့ “ပင္ပန္းေပမယ့္ ေပ်ာ္ပါတယ္” ဆိုတဲ့ အေျဖထြက္ပါတယ္။ အေပၚမွာ ေရးခဲ့သလို ေခါင္းေတြ ပူထူလာတဲ့အထိ အလုပ္လုပ္ ရေပမယ့္ ေလးစားစရာ ပညာရွင္ႀကီးေတြနဲ႔ ဆံုေတြ႕ခြင့္ရခဲ့သလို သူတို႔ဆီက အားက်စရာ သင္ယူစရာေတြလည္း ျမင္ခြင့္ရခဲ့တာေၾကာင့္ ပင္ပန္းရတာ တကယ္ကို တန္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မလိုပဲ Busi-ness Trip ထြက္ဖို႔ ရွိသူေတြကို ကၽြန္မ သိလာရသမွ်ေလးေတြ ေဝမွ်ခ်င္ပါတယ္… ေသးေသးမႊားမႊား လူျပိန္းသိေလးေတြျဖစ္သလို၊ လူတိုင္းသိၿပီးသားေတြ ျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ အသံုးဝင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

• ကိုယ္သြားမယ့္ ႏိုင္ငံမွာ 2 Pin Plug အဓိကသံုးသလား၊ 3 Pin Plug အဓိက သံုးသလားဆိုတာ (သူငယ္ခ်င္းရွိခဲ့ရင္) ႀကိဳေလ့လာထားၿပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံနဲ႔ မတူခဲ့ရင္ Adapter ေလး ႀကိဳေဆာင္သြားသင့္ပါတယ္။ (ဥပမာ - စကၤာပူမွာက 3 Pin Plug ကိုသံုးေပမယ့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာက်ေတာ့ 2 Pin Plug ပဲ သံုးပါတယ္။) အခုလို Electronic ပစၥည္းေတြ မရွိမျဖစ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးမွာ ဒါဟာလည္း မထင္မွတ္ဘဲ တခါတခါ အေရးႀကီးေနတတ္ပါတယ္။ Hotel ေတြမွာ အလြယ္တကူ ငွားယူလို႔ ရေပမယ့္ ကိုယ့္ဘာသာ ေဆာင္သြားျခင္းအားျဖင့္ ဝန္ထမ္းေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ေတာင္းရမယ့္ အခ်ိန္ရယ္၊ အင္အားရယ္၊ (Charge လုပ္ခဲ့ရင္) ငွားခအတြက္ ကုမၸဏီက ေပးရမယ့္ ပိုက္ဆံရယ္ကို ေျခြတာၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
• သြားမယ့္ ႏိုင္ငံရဲ႕ ဘာသာစကားကို (အခ်ိန္ရခဲ့ရင္) ထမင္းစားေရေသာက္ေလးေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ ေလ့လာထားသင့္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သြားမယ့္ႏိုင္ငံက အဂၤလိပ္စကားကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ မသံုးခဲ့ရင္ေပါ့ေနာ္။
• ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္မွာ လုပ္ရမယ့္ အေရးႀကီးကိစၥေတြကို စာရင္းနဲ႔ ခ်ေရးထားသင့္ပါတယ္။ (တျခားလူေတြအတြက္ လိုမလို မသိေပမယ့္ မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ကေတာ့ မရွိမျဖစ္ပါ။ ခရီးက ျပန္လာရင္ လုပ္ရမယ့္ကိစၥေတြကိုပါ ႀကိဳၿပီး ခ်ေရးထားပါတယ္)
• ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္မွာ လိုအပ္မယ့္ စာရြက္စာတမ္းေတြကို တစုတစည္းထဲ သိမ္းထားသင့္သလို၊ Computer File ေတြကိုလည္း ေသေသသပ္သပ္ စုစည္းထားသင့္ပါတယ္။ Computer ထဲက File ေတြကိုဆိုရင္ Thumbdrive နဲ႔ပါ Copy တစ္ခု သိမ္းထားသင့္ပါတယ္။
• ကုမၸဏီက ကိုယ့္အတြက္ စားရိတ္စက အကုန္က်ခံသည့္တိုင္ေအာင္ အိတ္ေဆာင္အေနနဲ႔ သြားမယ့္ႏိုင္ငံက ေငြေၾကးကို နည္းနည္းေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ လဲယူသြားသင့္ပါတယ္။
• ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ခရီးစဥ္မတိုင္ခင္ေရာ၊ ခရီးစဥ္ တေလွ်ာက္လံုးပါ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ဖို႔ပါ။ ေရမ်ားမ်ားေသာက္၊ အစားကိုလည္း အားျဖစ္ေအာင္ ဝင္ေအာင္စားၿပီး Multivitamin အားေဆးေတြကိုလည္း ေသာက္ထားသင့္ပါတယ္။ လိုအပ္ႏိုင္တဲ့ ေဆးဝါးေလးေတြကိုလည္း ေဆာင္သြားသင့္ပါတယ္။ (ကၽြန္မဆိုရင္ Migraine ျဖစ္တတ္ေတာ့ ေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆးက အျမဲ မပါမျဖစ္ပါ)။ ေဆးခန္းေတြ ဆရာဝန္ေတြ ရွိေပမယ့္ ေတာ္ရံုတန္ရံု ေဝဒနာကိုေတာ့ ကိုယ့္အခန္းထဲမွာပဲ ကိုယ့္ေဆးကိုယ့္ဝါးေလးနဲ႔ ေပ်ာက္သြားရင္ ပိုအဆင္ေျပတယ္လို႔ ထင္မိလို႔ပါ။

ကၽြန္မ ေဝမွ်ခ်င္တာေလးေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေအာက္က ဓာတ္ပံုကေတာ့ အျပန္ ေလယာဥ္ကြင္းထဲက စာအုပ္ဆိုင္ရဲ႕ “Asian Interest” Section ေအာက္က New Arrival စင္ေပၚမွာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕ရလို႔ အမွတ္တရ ရိုက္ယူလာတာပါ။

Asian Interest - New Arrival

Blog ကေန အၾကာႀကီးေပ်ာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ အျမဲသတိတရရွိၿပီး စာဆက္ေရးဖို႔ အားေပးခဲ့ၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြေရာ၊ စာမေရးတခ်က္ ေရးတခ်က္ ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ၿပီး ဒီပို႔စ္ေလး လာဖတ္ေပးၾကသူ အားလံုးပါ Khop Khun Kha ပါေနာ္ း)