Blog Day 2011 အတြက္...

ပထမဆံုး အစၥေရးႏိုင္ငံသား Nir Ofir ကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါေတြ အားလံုး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ၿပီး ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈျပခြင့္ရတဲ့ ပို႔စ္ေတြေရးျဖစ္ေအာင္ Blog Day ကို စတင္ခဲ့လို႔ပါ။ Blog Day ရဲ႕ Website မွာ ေျပာျပထားတာက ႏွစ္တိုင္းရဲ႕ ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔မွာ ဘေလာ့ဂါေတြအားလံုး (ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ္နဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၊ အျမင္နဲ႔ စိတ္သေဘာထားျခင္း ကြဲျပားတဲ့) ဘေလာ့အသစ္ (၅)ခုအေၾကာင္း ေဖာ္ျပၿပီး မိတ္ဆက္ေပးဖို႔ပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဘေလာ့ဂါေတြ အရင္က မသိေသးတဲ့ Blog အသစ္ေတြနဲ႔ အခ်င္းခ်င္း လည္ပတ္ဖတ္ရႈရင္း ဒီေန႔ကို Celebrate လုပ္ဖို႔လို႔ နားလည္မိပါတယ္။

ဘေလာ့အသစ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုျမင္ေတာ့ ကၽြန္မဘေလာ့ေလးရဲ႕ အသစ္ဘဝ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္လြမ္းသြားမိပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရးသက္တေလွ်ာက္မွာ ဘယ္အခ်ိန္ကို အေပ်ာ္ဆံုးလဲလို႔ ေမးလာရင္ ဘေလာ့စေရးခါစ ကာလေတြကို အေပ်ာ္ဆံုးလို႔ ရိုးသားစြာ ေျဖမိမွာပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုခ်စ္ခင္စိတ္နဲ႔ စာလာဖတ္ၿပီး အားေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္၊ အျဖဴသက္သက္ စိတ္ရင္းနဲ႔ ေဖးမ အားေပးတတ္တဲ့ ဘေလာ့ဂါေမာင္ႏွမေတြရယ္နဲ႔ ဘေလာ့ေလး စအသက္ဝင္လာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကိုယ့္ဝါသနာေလး ရွင္သန္ဖို႔ ကမာၻသစ္တစ္ခု ရွာေတြ႕သလို ျဖစ္ခဲ့လို႔ပါ။ (ဘေလာ့ဂါဘဝအစနဲ႔ ျဖတ္သန္းမႈ အမွတ္တရေလးေတြကိုေတာ့ ပို႔စ္ (၁၀၀) ျပည့္တုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ “ရာျပည့္ေက်းဇူးတင္လႊာ”မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေရးခဲ့ၿပီးသား မို႔ ဒီပို႔စ္မွာ အေသးစိတ္ ထပ္မေရးေတာ့ပါဘူးေနာ္။)

ဒီလိုဆိုေတာ့ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြ မေပ်ာ္ခဲ့ဘူးလားလို႔ဆိုေတာ့လည္း မေပ်ာ္ဘဲေနပါ့မလားေနာ္။ ေပ်ာ္တာပါပဲ း) ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့ေရးသက္ ၃ ႏွစ္နဲ႔ ၁၀ လ သာသာေလာက္မွာ ၾကံဳခဲ့ရသမွ်က ေပ်ာ္စရာေတြခ်ည္းလို႔ ဆုိရင္ ကၽြန္မ ညာရာေရာက္မွာပါ း) ကိုယ့္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုလို ျဖစ္တဲ့ ဖန္တီးမႈတခ်ိဳ႕ကို သူမ်ား လုယူသြားတာေတြ ၾကံဳရၿပီးတဲ့အခါ၊ ကိုယ့္ကို ခ်စ္ခင္သူေတြရဲ႕ ေမတၱာေၾကာင့္ အားေတြ ျဖစ္ရေပမယ့္ မခ်စ္ခင္ မႏွစ္သက္သူေတြရဲ႕ နာက်င္ေစလိုမႈေတြေၾကာင့္ ယိုင္နဲ႔ခ်င္လာတဲ့အခ်ိန္ေတြလည္း ရွိၿပီးတဲ့အခါ… ေပ်ာ္ရတဲ့အေပ်ာ္က ဓားရွထားရင္းကေန ေပ်ာ္ရသလိုမ်ိဳးေလး ျဖစ္သြားတာပါပဲ။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ နာလည္းနာေပါ့ း) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဓားရွရာေတြကလည္း ကာလတစ္ခုၾကာရင္ ေပ်ာက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ထိရာရွာရာအသစ္ေတြလည္း ထပ္ထပ္ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ (လူ႔ဘဝကိုး…ေနာ္)။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ အားေပးသူတခ်ိဳ႕ ရွိေနသေရြ႕ ကၽြန္မေရးတတ္သေလာက္ေလးနဲ႔ စာေတြ ဆက္ေရးျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ။

ကၽြန္မအရင္ကလည္း မၾကာမၾကာ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီဘေလာ့ေလးက စာလာဖတ္သူေတြရဲ႕ အားေပးမႈေၾကာင့္သာ (ကၽြန္မ ဘဝအေမာထဲမွာ ဘယ္ေလာက္နစ္သြားသြား) ဒီအခ်ိန္ထိ ဆက္ရွင္သန္ေနတာပါ။ အဲဒီအတြက္ အသံတိတ္ျဖစ္ေစ၊ ေကာမန္႔ခ်န္ၿပီး အားေပးလို႔ျဖစ္ေစ စာလာဖတ္ေပးၾကသူ အားလံုး၊ ဘေလာ့ဂါေမာင္ႏွမေတြ အားလံုး၊ ကၽြန္မစာစေရးခ်ိန္ကတည္းက စိတ္ခြန္အားေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ဒီကေန အမွတ္တရ ထပ္ၿပီးေျပာခ်င္ပါတယ္။ တဆက္ထဲ ထပ္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ခ်င္တာက ကၽြန္မဘေလာ့ကေန ေပၚလိုက္ေပ်ာက္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ခုလိုအခ်ိန္မွာေတာင္ ကၽြန္မကို သတိတရရွိၿပီး သူတို႔ရဲ႕ Blog Day ပို႔စ္ထဲမွာ ထည့္ေရးေပးခဲ့ၾကတဲ့ ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ) (ဒီပို႔စ္ေလး ေရးျဖစ္ေအာင္ Tag လို႔ ေက်းဇူးအထူးပါ အစ္ကိုေရ)၊ မမအိမ့္ (မအိမ့္ခ်မ္းေျမ႕) (ဘေလာ့စေရးျဖစ္ဖို႔ Inspriration ေပးခဲ့တဲ့ အစ္မက သတိတရ ထည့္ေရးေတာ့ အရမ္းဝမ္းသာရပါတယ္)၊ ညီမေလး Angelhlaing (သတိတရရွိလို႔ ေက်းဇူးပါ ညီမေလးေရ း)၊ ကိုလင္းေခတ္ (လင္းေခတ္ဒီႏို) (ေပ်ာက္ေနသူကို သတိတရရွိလို႔ ေက်းဇူးပါ ေမာင္ေလးေရ)၊ ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) (ပို႔စ္ေဟာင္းေလးရဲ႕ Link ကိုပါ ေတြ႕ေအာင္ရွာၿပီး ေဖာ္ျပေပးထားလို႔ အားထုတ္မႈအတြက္ ေက်းဇူးအထူးပါ ေခ်ာေရ)၊ ကို sosegado ... တုိ႔ကိုပါ။

Blog Day အတြက္ မိတ္ဆက္ေပးဖို႔ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ Blog နဲ႔ အဆက္ျပတ္ေနတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ေကာင္းလဲေကာင္း သစ္လဲသစ္တဲ့ Blog ဆိုလို႔ (၅)ခု မျပည့္ဘဲ (၃) ခုထဲ စိတ္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ Blog Day အတြက္ ကၽြန္မ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္တဲ့ Blog ေလးေတြကေတာ့…

■ Purple Vine (ညီမေလး ခရမ္းႏြယ္) ~ လြတ္လပ္ေခ်ာေမြ႕တဲ့ ေရးဟန္ေလးက စာေရးသူေလးရဲ႕ ျဖဴစင္ေပါ့ပါးတဲ့ စိတ္ရင္းကို လွမ္းျမင္ရလို႔ ခ်စ္ခင္စိတ္နဲ႔ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ေလးပါ။ ကဗ်ာေတြ၊ ဝတၳဳတိုေတြ၊ ေန႔စဥ္ဘဝရဲ႕ အေတြးေတြကို ဖတ္ရမွာပါ…

■ April ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီ ~ ညက္ေညာတဲ့ ေရးဟန္နဲ႔ ဖြဲ႕ထားတဲ့ ကဗ်ာနဲ႔ ဝတၳဳတိုေလးေတြ ကို ဖတ္ရမွာပါ…

■ ၾသခ်ိ ရဲ႕ စိတ္ကူးသစ္ ~ Wordpress User ေလး ျဖစ္ၿပီး Technology ပိုင္းေတြပါ ေဝမွ်တတ္တဲ့ ရွားရွားပါးပါး မိန္းကေလး Blogger ေလးပါ…။ သူ႔ ဘေလာ့ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုလည္း သိပ္သေဘာက်ရပါတယ္။

တခါတေလ Gtalk မွာ ဘေလာ့စေရးဖို႔ စိတ္ကူးေနတဲ့ ေမာင္ငယ္ညီမငယ္ေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တဲ့အခါ သူတို႔ မၾကာခဏေမးတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုရွိပါတယ္။ ဘေလာ့ေဆာက္ၿပီးရင္ ဘာေရးရမလဲ ဆိုတာပါ။ ကၽြန္မ နားလည္သေလာက္ေလးနဲ႔ ျပန္ေျဖေလ့ ရွိတဲ့ အေျဖကို ဘေလာ့စေရးမယ့္ ေမာင္ငယ္ညီမငယ္ေတြအတြက္ ဒီကထပ္ၿပီး ေဝမွ်ခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔ကို ကၽြန္မရိုးရိုးရွင္းရွင္း ျပန္ေျဖျဖစ္တာက… ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ရွိသမွ် ၾကံဳေတြ႕ရသမွ် ဘာမဆို ေရးႏိုင္ပါတယ္လို႔။ သူမ်ားေတြရဲ႕ ပို႔စ္ကို ႏွစ္သက္လို႔ ကူးယူၿပီး တင္တဲ့အခါ (Credit ေပးသည့္တိုင္ေအာင္) ကုိယ္တိုင္ေရး မဟုတ္တာေၾကာင့္ ဘေလာ့ေရးရျခင္းရဲ႕ တကယ့္ခံစားခ်က္ကို Enjoy လုပ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီဟာ Unique ျဖစ္ၿပီးသားျဖစ္သလို တစ္ဦးခ်င္းစီ ေတြ႕ၾကံဳရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြ၊ ရွိေနတဲ့ ဗဟုသုတေတြ၊ အျမင္ေတြဟာလည္း Unique ျဖစ္ေနတာမို႔ ဒါေတြဟာ မကုန္မခမ္းႏိုင္တဲ့ ခ်ေရးစရာေတြခ်ည္းပါပဲလို႔ ေျဖမိပါတယ္။ ကၽြန္မကို ေမာင္ငယ္တစ္ေယာက္လို ခ်စ္ခင္ရတဲ့ Aung Aung Sunday တစ္ခါက ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေလးတစ္ခု ရွိပါတယ္။ “Be Yourself အစ္မ” တဲ့။ ကၽြန္မကလည္း ေမာင္ေလးစကားကို ခဏငွားၿပီး ဘေလာ့စေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးေနတဲ့ ေမာင္ငယ္ ညီမငယ္ေတြကို စကားလက္ေဆာင္ ပါးခ်င္တာက “Be Yourself. And… Be Strong” ပါလို႔ း)

ေနာက္တစ္ခု အေလးအနက္ ေျပာခ်င္တာက Blogger ဆိုတာ Blog Reader ေတြ မရွိဘဲ မတည္ရွိႏိုင္တာေၾကာင့္ ဒီ Blog Day ဟာ ဘေလာ့ဖတ္သူေတြနဲ႔လည္း အေသအခ်ာကို သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာ စာဖတ္တဲ့ႏႈန္းက စာအုပ္ထဲကစာကို ဖတ္တဲ့ႏႈန္းထက္ ၂၅% ပိုေႏွးတယ္လို႔ ဖတ္ရဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြန္ပ်ဴတာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာပဲ ရွိတဲ့ Blog ေတြေပၚက စာေတြကို ဖတ္ရတာ စာအုပ္ထဲကေန ဖတ္ရတာေလာက္ သက္ေတာင့္သက္သာ မရွိသည့္တိုင္ေအာင္ စာေတြဖတ္ရင္း အားေပးၾကေနတဲ့ ဘေလာ့ဖတ္သူေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ထပ္ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္ း)

မနက္ျဖန္ ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္မယ့္ Blog Day မွာ အားလံုး စာေတြ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ဖတ္ျဖစ္ၾကပါေစရွင္… း)