Wednesday, May 25, 2011

ေအာင္သူ

အျပိဳျပိဳ အကြဲကြဲ
လဲက်ဖူးသားပဲ…

လူမသိခင္...
သတိေလးကပ္
ခါးေလးမတ္လို႔
ျဖတ္လတ္စြဲျမဲ
ျပန္ထရဲတဲ့
ဇြဲသတၱိခဲ ရွိစျမဲမို႔
မယိုင္မလဲ ေအာင္သူပဲလို႔
လူတို႔စိတ္တြင္
စြဲထင္ေလရဲ႕…

ေရႊျပည္သူ
(1:03 AM ~ 25-May-2011)

15 comments:

  1. ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ)May 24, 2011 11:48 AM

    တရားထုိင္တဲ့ ကဗ်ာလုိ႕ ထင္ပါ၏ ....

    ReplyDelete
  2. ကိုယ္ပိုင္ကဗ်ာေလးထဲက ေအာင္သူ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ခ်င္မိပါရဲ့.. :( အင္းးၾကိဳးစားရမွာေပါ့ေလ...:)

    ReplyDelete
  3. ကိုေအာင္(ပ်ဴႏိုင္ငံ) ◄ အဲဒီလိုလည္း ေတြးလို႔ရပါ၏ း)

    ေမာင္ခင္ေမာင္ခ်င္း@ခ်င္းေလး ◄ ႀကိဳးစားသူတိုင္း ေအာင္သူ ျဖစ္မွာပါ ကိုခ်င္းေလးေရ

    rose ◄ Thanks a lot, sis! :o)

    ReplyDelete
  4. sis ရယ္ .. တခါတေလက်ေတာ့လဲ ျပန္မထခ်င္ေတာ့ဘူး။
    ပင္ပန္းလြန္းလွလို႔ ..
    ကဗ်ာေလးကေန အားေတြယူသြားတယ္။ း)

    ReplyDelete
  5. မမ jr ◄ အတူတူပဲ မမ jr.... ဒါေပမယ့္လည္း no choice ဆိုေတာ့ အားေတြေမြးၿပီး အတင္းကုန္းထ ရုန္းရျပန္တာပါပဲ...

    ReplyDelete
  6. ကဗ်ာေလး ဖတ္မိရင္း မမ jr ေၿပာသလိုပါပဲ..
    ခံစားအားေပး လွ်က္ပါမမ။

    ReplyDelete
  7. Angelhlaing ◄ ေက်းဇူးပါ ညီမေလးေရ း)

    ReplyDelete
  8. ဟန္ကိုယ့္ဖို႕က အဓိကပဲေလ.. :))

    ReplyDelete
  9. ကိုလင္းဒီပ ◄ ဟုတ္ပါ့ း) တခါတခါက်ေတာ့လည္း လူေတြက လဲက်တာ မျမင္လိုက္ေတာ့ သူတို႔က်ေတာ့လြယ္လိုက္တာလို႔လည္း ထင္တတ္ၾကေသးတယ္...

    ReplyDelete
  10. လူမသိခင္မွာပဲ ျမန္ျမန္ ျပန္ထႏိုင္ဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ အခ်ိန္ရခ်င္တယ္...

    ReplyDelete
  11. အစ္မ သက္ေဝ ◄ ဟုတ္တယ္ေနာ္... တခ်ိဳ႕က် အခ်ိန္မရလိုက္ၾကေတာ့ လဲက်သူလို႔ အသတ္မွတ္ ခံရျပန္ေရာ...

    ReplyDelete
  12. ပန္းခ်ီMay 26, 2011 01:23 AM

    အျပိဳျပိဳ အကြဲကြဲ လဲတုန္းပါပဲ သူသူ ရယ္..

    ခ်စ္တဲ့
    ©disturbing person း)

    ReplyDelete
  13. မမ ပန္းခ်ီ ◄ တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ပါဘူး မမပန္းခ်ီရယ္ း) မလဲတဲ့သူရယ္လို႔ ရွိမွ မရွိဘဲ...

    ReplyDelete
  14. Post ကိုေတာ့ comment မေပးေတာ့ပါဘူး။ ( ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ ဦးက ေအာင္သူ မဟုတ္တဲ့အျပင္ ဘဝမွာ အျမဲတမ္း လူသိရွင္ၾကား၊ ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းေလာက္ေအာင္ လဲလဲ ေနတတ္လို႕ပါပဲ။ ) ဒါေပမဲ့ ေတြးေနမိတဲ့ အေတြး ( လုပ္စရာေတြ မ်ားလိုက္တာကြယ္ ) ဆိုတာကိုေတာ့ comment ေပးခ်င္တယ္။ ဟုတ္တယ္ မေရႊျပည္သူေရ..။ ဘဝမွာ အမ်ား အတြက္လည္း လုပ္ခ်င္၊ ကိုယ့္ အတြက္လည္းလုပ္ခ်င္၊ ဒါေပမဲ့ စြမ္းကလည္း မစြမ္း ဆိုေတာ့ အဲဒီလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျဖစ္မရွိဘူးလို႕ ခံစားရတာ အသက္ ၄၀-၅၀ ၾကားေလာက္မွာ ပိုဆိုးတယ္ဗ်။ ဟာ.. ငါအသက္လည္းၾကီးလာျပီ..။ ဘာမွလည္း မလုပ္ရေသးဘူးလို႕ေလ..။ မွန္းဆၾကည့္ခ်င္ရင္ မေရႊျပည္သူ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္တုန္းကနဲ႕ ၃၀ ေက်ာ္မွာကိုပဲ ႏွိဳင္းယွဥ္ ၾကည့္ပါေလ..။ း((

    ReplyDelete

စကားလံုးတိုင္းအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ း)