ဓားသြား
ထင္မထားခဲ့ပါဘူး
အဲေလာက္ထိ စူး…နစ္…ဝင္ေနခဲ့လိမ့္မယ္လို႔…
တစစ္စစ္နဲ႔ေတာ့ ျဖစ္ေနသား…
သတိမထားခဲ့လိုက္မိတာ…
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္
တစ္ရစ္ၿပီးတစ္ရစ္
တိုးတိုးဝင္လာလိုက္တဲ့ အဲ့ဒီ အခ်စ္ဓားသြား…
တအားနစ္မြမ္းထိရွမွပဲ
ေနာက္က်သိေတြ ဝင္ခဲ့…
ထားရမွာလဲ အသြားကျမျမ
ဘာသာဆြဲထုတ္ဖို႔ကလည္း မရဲနဲ႔…
အသည္းထဲ နစ္သထက္နစ္ဝင္ေနဆဲမွာပဲ
မင္း… ျဖတ္ကနဲ ဆြဲထုတ္ယူငင္လိုက္တယ္…
ႏွလံုးသားခမ်ာ
အံ့ၾသဆြံ႕အ…
ဝမ္းနည္းထိရွမႈေတြနဲ႔
ကိုယ့္ကို ေတြေတြၾကည့္ၿပီး
နာၾကည္း ျငိမ္သက္သြားေလရဲ႕…
ေရႊျပည္သူ
(23-March-2010)
ဖိုင္အေဟာင္းေတြ ျပန္ၾကည့္ရင္း လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ေလာက္က ေရးၿပီး (ဘာလို႔မွန္းမမွတ္မိ) မတင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေတြ႕လို႔ တင္လိုက္ပါတယ္ း)


ကြၽန္ေတာ္လဲ အဲလိုဆြဲထုတ္ခံလိုက္ရလို႕ ဘာျဖစ္သြားမွန္းေတာင္မသိလိုက္ပါဘူး အမေရ
ReplyDeleteေမာင္ေလး လရိပ္အိမ္ ◄ အင္း ဆိုးတယ္ ဆိုးတယ္... အဲဒီခံစားခ်က္က...
ReplyDeleteေနသား က်သြားမွ တင္တာေပါ့...ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းတင္သင့္တာေပါ့....အဲလိုအခ်ိန္ က ရခ်င္တိုင္းမရတတ္ ဖူးေလ...
ReplyDeleteမမေရ ထိမိခ်က္ရွိလွတဲ႕ ကဗ်ာေလး...
ReplyDeleteစူးစူးနင့္နင့္ေလး ဖတ္တဲ႕သူေတာင္မွ အဲလိုဆို ..
ဆြဲနွဳတ္ခံရသူ အဖို႕...:):):)
ခံစားအားေပးလွ်က္...
ကို ငဝန္နဒီ ◄ ဒီေလာက္အၾကာႀကီး ဘယ္လိုကေနဘယ္လို သိမ္းျဖစ္သြားမွန္းကို မမွတ္မိေတာ့တာ း)
ReplyDeleteညီမေလး Angelhlaing ◄ ဟုတ္တယ္ ညီမေလးေရ... သက္သာမွာ မဟုတ္ း))
sis ေရ .. ထိရွမႈတုိင္းရဲ႔ ေ၀ဒနာကို ကိုယ္ခ်င္းစာသြားတယ္။
ReplyDeleteေနာက္ထပ္ျပန္ေတြ႔တာေတြရွိလဲ တင္ပါဦးေနာ္။
ေျပာရဦးမယ္ ဘေလာ့က error တက္ျပီး sis နဲ႔ အေနာ္ေလး ေပးထားတဲ့ ေကာမန္႔ေပ်ာက္သြားလို႔။ ေကာ္ပီကူးျပီး ျပန္တင္လိုက္မယ္ေနာ္။ :(
မမjr ◄ ဟုတ္... အေဟာင္းေတြထဲက ျပန္ထြက္လာရင္ တင္ဦးမယ္ေနာ္ း) ဟုတ္တယ္ မေရ... ဒီမွာလည္း ေကာမန္႔ေတြ ေပ်ာက္ကုန္လို႔ Email Notification ကေန ျပန္ကူးတင္ရတယ္ း)သတိတရ ျပန္တင္ေပးတာ ေက်းဇူးပါေနာ္။
ReplyDeleteကဗ်ာေလး လာခံစားျပီး ဖတ္သြားပါတယ္ အစ္မေရႊျပည္သူ။ အစ္မက ၀တၳဳေလးေတြသာ အဖြဲ႔အႏြဲ႔ ေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး၊ ကဗ်ာလည္း အေရးေကာင္းတယ္ေနာ္။
ReplyDeleteညီမေလး rose ◄ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္ ညီမေလး း)
ReplyDeleteအသည္းထဲ နစ္သထက္နစ္ဝင္ေနဆဲမွာပဲ
ReplyDeleteမင္း....ျဖတ္ကနဲ ဆြဲထုတ္ယူငင္လိုက္တယ္...
ဘာသာ ကိုယ္ခ်င္းစာမိသြားတယ္ အမေရ....
ေမာင္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ◄ ဖတ္ရႈခံစားေပးတာ ေက်းဇူး ေမာင္ေလးေရ း)
ReplyDeleteအေဟာင္းေတြကလည္း ေကာင္းေနဆဲပါလား ညီမေလး သူသူရယ္.. ဆဲြအထုတ္ခံရတဲ့ ႏွလုံးသားခမ်ာ အံ့ႀသဆြံ႔အ ဝမ္းနည္းထိရွမွဳေတြနဲ႔ နာနာက်ည္းက်ည္းျဖစ္သြားတာ နည္းေတာင္နည္းေသးပါေရာကလား..။
ReplyDeleteခ်စ္တဲ့..
မမပန္းခ်ီ ◄ ဟုတ္တယ္ေနာ္.. ဒါေပမယ့္ ႏွလံုးသားက ဘယ္သူ႔ကို နာက်ည္းသြားမွန္း ကဗ်ာသာၿပီးသြားတယ္ မသဲကြဲလိုက္ဘူး...
ReplyDeleteႀကိုက္လိုက္တာ...
ReplyDelete.....
.....
နာၾကည္းလိုက္ခ်င္ရဲ႕ကြယ္...
မမအိမ့္ ◄ ဟုတ္တယ္ေနာ္ တခါတခါ နာၾကည္းရခက္တာႀကီးက ပိုဆိုးျပန္ေရာ...
ReplyDeleteအခ်စ္ဟာ မီးလား မဟုတ္ပါ ။ အခ်စ္ဟာ ဓားသြား ဟု ခံစားနားလည္သြားပါသည္ ။ :))
ReplyDeleteကိုလင္းဒီပ ◄ မီး နဲ႔ ဓား ၂ခု ေပါင္းထားသေလာက္လည္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေနႏိုင္တာပဲ း))
ReplyDeleteကဗ်ာေလးက ဓားသြားတစ္ခုလုိ ထက္လြန္းေတာ့ ကိုယ့္ႏွလုံးသားကုိေတာင္ ျပန္ငံု႔ၾကည့္မိသြားတယ္ကြယ္...
ReplyDeleteအစ္မဇြန္ (ဇြန္မိုးစက္) ◄ ခံစားၿပီး ဖတ္ေပးသြားတာ ေက်းဇူးပါ အစ္မ...
ReplyDelete