“သက္”ေျပာတဲ့ အခ်စ္အေၾကာင္း

တစ္ခါတုန္းက အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ Quiz ေလးတစ္ခု သက္ေျဖခဲ့ဖူးသည္။ က်န္တာေတြ ေသခ်ာမမွတ္မိခဲ့ေပမယ့္ ေအာက္ဆံုးစာေၾကာင္းမွာ “ဒီ Quiz ကို ေျဖေနတဲ့အခ်ိန္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ သင့္စိတ္ထဲမွာ ေပၚလာခဲ့ရင္ အဲဒီလူဟာ သင္ခ်စ္ေနတဲ့သူပဲ” လို႔ ေရးထားတာေလး ေသခ်ာမွတ္မိလိုက္သည္။ အဲဒီ Quiz ေျဖေနခ်ိန္မွာ ဘယ္သူကမွ သက္အာရံုမွာ ရွိမေနခဲ့ေပမယ့္… ခုခ်ိန္မွာေတာ့ “သက္ရဲ႕ အခ်စ္အေၾကာင္း” လို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာလိုက္ေလတိုင္း သူ႔ပံုရိပ္က သက္အာရံုမွာ ထင္လာတတ္သည္။ ေခါင္းမာမာနဲ႔ ေခါင္းကိုခါရမ္းပစ္မိလို႔ ေပ်ာက္သြားတတ္ေပမယ့္ ခဏေလာက္ကေတာ့ အျမဲ ထင္ေယာင္ျမဲ… ဒါဆို သူက သက္ရဲ႕ “အခ်စ္” လားလို႔ ေမးစရာ ရွိပါလိမ့္မည္…

==================================================================

သူ႔ကို ပုဇြန္ဆီေရာင္ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ စေတြ႕ခဲ့သည္။ ပုဇြန္ဆီေရာင္ကို သက္ မႏွစ္သက္ေပမယ့္ ပုဇြန္ဆီေရာင္ေနျခည္ေအာက္မွာ ႏူးညံ့ေနတဲ့ သူ႔မ်က္လံုးမ်ားကိုေတာ့ ျမင္ျမင္ျခင္း ႏွစ္သက္သြားခဲ့သည္။ ယံုၾကည္ႏွစ္လိုသြားခဲ့သည္။ သူက သက္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း။ ရယ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေဆြမ်ိဳးစပ္ရခက္ေပမယ့္ သက္နဲ႔သူ Project တစ္ခုကို Freelance အေနနဲ႔ အတူတြဲလုပ္ဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာခဲ့သည္။ ေနာက္ ထင္မွတ္မထားပါဘဲ အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းမွာ ရင္းႏွီးသြားခဲ့ၾကသည္။ ပိုအံၾသဖို႔ေကာင္းတာက သက္ ဘယ္ေယာက္်ားေလး အေပၚမွာမွ မရွိခဲ့ဖူးတဲ့ ယံုၾကည္ႏွစ္လိုျခင္းေတြ သူ႔အေပၚမွာ အလိုလိုဖြဲ႔တည္လာမိျခင္း…။ အခ်စ္… ဟင့္အင္း… သက္ သူ႔ကို အဲဒီအခ်ိန္မွာ မခ်စ္ခဲ့တာ ေသခ်ာသည္။

သူနဲ႔သက္ အေျခခံစရိုက္ေတြ အႀကိဳက္ေတြ တူျခင္းကိုက သက္တို႔ကို ပိုမိုကၽြမ္းဝင္ေစခဲ့သည္ ထင္သည္။ “Rules are made to be followed” (စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြဟာ လိုက္နာဖို႔သက္သက္ ျဖစ္ေပၚလာတာ)လို႔ ယံုၾကည္တာခ်င္း၊ တစ္စံုတစ္ခု မဆံုးျဖတ္ခင္ မွားမွာစိုးစိတ္နဲ႔ အၾကာႀကီးစဥ္းစားတတ္တာခ်င္း၊ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ရႈျမင္တဲ့ ရႈေထာင့္ စတာေတြ အလြန္တူသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း Project အတြက္ သိပ္မျငင္းခဲ့ရ။

Project တစ္ဝက္ေလာက္မွာ သက္နဲ႔သူ Project နဲ႔မဆိုင္ဘဲ အတူအခ်ိန္ျဖဳန္းတတ္လာသည္ (သူက သက္နဲ႔အတူ ေလွ်ာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ေတြကို အခ်ိန္“ျဖဳန္း”သည္ဟု သံုးတတ္သည္) သက္တို႔သြားျဖစ္တဲ့ေနရာေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ ကေလးေလးေတြ က်ိဳ႕တို႔က်ဲတဲရွိေနတတ္တဲ့ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေတြ၊ ျမစ္ကမ္းနားေတြ၊ ေရကန္နားေတြ ျဖစ္တတ္သည္။ သူေရာ သက္ပါ ေရႀကိဳက္ၾကသည္ေလ။ အဲဒီေနရာေတြမွာ ထိုင္ရင္း ကေလးေတြ စကိတ္စီးတာေငး၊ အစားအေသာက္စား၊ စကားေျပာ အစရွိတဲ့(သူ႔ရဲ႕) အခ်ိန္ျဖဳန္းျခင္း အလုပ္ေတြ လုပ္ရတာ သက္တကယ္ပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ခဲ့ပါသည္။ သူနဲ႔စကားေျပာတဲ့လူ မပ်င္းရေလာက္ေအာင္ သူက နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ရယ္စရာေျပာတတ္သည္။ စကားေတြ ေျပာလို႔ၿပီးတိုင္း သူေျပာသမွ် ထိုင္ရယ္ေနရတဲ့ သက္က သူ႔အတြက္ ပိုရယ္ဖို႔ေကာင္းသတဲ့။ ဒါကိုလည္း သက္ရယ္မိျပန္သည္။ ဟင့္အင္း… သက္ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးေနတာ မဟုတ္ခဲ့တာ အေသအခ်ာ။ သက္ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ေပ်ာ္ေနခဲ့တာသာ ျဖစ္သည္။

သူက သက္ဘယ္ေလာက္ ရုပ္ဆိုးေၾကာင္း ေနာက္သလိုလို အတည္လိုလို မၾကာခဏ ေျပာတတ္သည္။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ သက္ကို အင္မတန္ေတာ္ေသာ ထက္ေသာ သူတစ္ေယာက္လို ယံုၾကည္မႈေတြ ရွိလာေအာင္ သူ ေမတၱာအျပည့္နဲ႔ အားေပးခဲ့သည္။ သက္ႏွလံုးသားကို လံုျခံဳေႏြးေထြးမႈေပးေသာ မိတ္ေဆြအနည္းငယ္ထဲမွာ သူထိပ္ဆံုးက ပါခဲ့တဲ့ ကာလမ်ားပါပဲ။

သူက သက္ေျပာဖူးသမွ်ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလံုးကို ဂရုတစိုက္နားေထာင္တတ္သလို လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာတဲ့အထိ အေသးစိတ္လည္း မွတ္မိေနတတ္သည္။ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြဆို သူ႔ကို ေျပာျပဖူးတာေတာင္ ေမ့ၿပီး “ဟင္ ရွင္က ဘယ္လိုလုပ္သိတာလဲ” လို႔ ျပန္ေမးမိေလာက္ေအာင္ သူက ဂရုတစိုက္ရွိတတ္သည္။ ဒါေပမယ့္ သက္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္တုန္းက ရင္ခုန္ဖူးခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးကိုေတာ့ နားေထာင္ရင္း သူ စာအုပ္ေတြေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ။ သက္ကေတာ့ သူ ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္ အလြန္ႀကိဳက္ၿပီး မ်က္မွန္နဲ႔ ေကာင္မေလးေတြကို သေဘာက်တတ္မွန္း ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့တတ္ခဲ့ေပမယ့္ သူ႔မွာ အစ္မတစ္ေယာက္ ညီတစ္ေယာက္ ရွိတာကိုက်ေတာ့ ေမ့ေနတတ္ျပန္ၿပီး “ရွင့္မွာ ေမာင္ႏွမ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိတာလဲဟင္” လို႔ မၾကာခဏ ေမးမိတတ္သည္။ အဲလိုေမးမိတိုင္း သူမႀကိဳက္။ ျဖတ္ကနဲ မ်က္ႏွာ တည္သြားတတ္သည္။ အဲဒီကာလေတြတုန္းက သက္အာရံုထဲမွာ သူဟာ လင္းလက္လိုက္ မႈန္ဝါးလိုက္ပါပဲ။

သက္မိတ္ဆက္ေပးလို႔ သူနဲ႔ခင္သြားတဲ့ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလး သူ႔ကို ဟုိနားဒီနားလိုက္ပို႔ဖို႔ ခဏခဏ ေျပာေၾကာင္း သက္ၾကားေတာ့ မေပ်ာ္သလိုလုိ မေက်နပ္သလိုလုိ ျဖစ္သည္။ ဒါသည္လည္း အခ်စ္မဟုတ္မွန္း သက္ေသခ်ာသိခဲ့သည္။ သူ႔ကို သက္နဲ႔သာ ရွိေစခ်င္ေသာ Possessive ဆန္ဆန္စိတ္တမ်ိဳးမွန္း အလန္႔တၾကား သတိထားမိလာေတာ့ သူ႔အေပၚ တြယ္တာမႈအရွိန္ကို ကိုယ့္ဘာသာ ေလ်ာ့ခ်ခဲ့ရသည္။ သက္ စိတ္ရႈပ္လာခ်ိန္မွာပဲ သူက Project Deadline ကို Extend လုပ္လိုက္ျပန္သည္။ ဆက္ၿပီး တာရွည္ေနဦးမယ့္ ဘာမွန္းမသိတဲ့ တြယ္ျငိမႈအတြက္ သက္ စိတ္ညစ္သြားခဲ့တာ အမွန္ျဖစ္သည္။

သက္မ်က္လံုးထဲမွာ သူက တစတစ ၿပီးျပည့္စံုလာသည္။ ေတာက္ပသေလာက္ ေအးျမလိႈက္လွဲတဲ့ သူ႔မ်က္လံုးေတြက တျခားဘယ္သူ႔ဆီမွာမွ မရွိႏိုင္လို႔ သက္ယံုၾကည္ခဲ့သည္။ တျခားေသာသူေတြ သူနဲ႔ ပညာအရည္အခ်င္းမွာ ယွဥ္ႏိုင္သည့္တိုင္ေအာင္ သူ႔ေလာက္ေတာ့ ဘယ္သူမွ စိတ္ေကာင္းမရွိႏိုင္လို႔ မၾကာခဏေတြးမိတတ္သည္။ သူႀကိဳက္ေသာ ရုပ္ရွင္မ်ားကို သက္ႀကိဳက္တတ္လာသည္။ သူႀကိဳက္ေသာ သီခ်င္းမ်ားကို သက္ ႀကိဳက္သေယာင္ေယာင္နဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ လိုက္နားေထာင္တတ္လာသည္။ သူေျပာသမွ် အယူအဆေတြကို ဘက္လိုက္မႈမ်ားစြာနဲ႔ ေထာက္ခံတတ္လာသည္။ သက္ သူ႔လႊမ္းမိုးမႈေတြ ခံေနရၿပီဆိုတာ သတိထားမိခ်ိန္မွာပဲ သူကေျပာသည္ “ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ား လႊမ္းမိုးတာကို ေတာ္ေတာ္ခံရတယ္” တဲ့။ သက္ သူ႔မ်က္လံုးေတြကို အံ့ၾသတႀကီး ေငးစိုက္လို႔သာ ၾကည့္ေနခဲ့မိသည္။

သက္ စိတ္တို႔ ပိုရႈပ္ေထြးလာခ်ိန္မွာပဲ Project ၿပီးသြားခဲ့သည္။ Project ကို Close လုပ္ၿပီးတဲ့ ညေနမွာပဲ သူက သက္ကို ထာဝရ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့သည္။ ထင္မွတ္မထားတာေၾကာင့္ သက္ ေက်ာက္ရုပ္လို ေအးစက္မင္သက္သြားသည္။ “လူတိုင္း တေန႔ခြဲရမွာပဲ သက္ရယ္။ စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ပါနဲ႔” လို႔ သူျပံဳးၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာခ်ိန္မွာ “မဟုတ္ဘူး… အံ့ၾသေနတာ” လို႔ သက္ ခဏမဆိုင္း တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႔ ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။ အဲဒီညေနခင္းကို သက္ အေသးစိတ္ မမွတ္မိေတာ့။ သက္ သူ႔ကို အျပံဳးနဲ႔ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တာ မွတ္မိသည္။ ေနာက္ယိုင္နဲ႔တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္လာသည္။ သက္ ကိုယ့္ဘာသာ ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိ။ ကုတင္ေဘးက ၾကမ္းျပင္မွာ ကုတ္ကုတ္ေကြးေကြး ထိုင္ခ်လိုက္ခ်ိန္မွာ တစ္စံုတစ္ခု လစ္ဟာေနသလို ခံစားရသည္။ ဘာလဲ… ဘာလစ္ဟာေနတာလဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ ေမးရင္း ရီေဝေဝမ်က္လံုးတို႔ တစ္ခ်က္အလက္မွာ သက္ တစံုတခုကို သေဘာေပါက္စြာနဲ႔ လႊတ္ကနဲ ေရရြတ္မိသည္…

“သြားၿပီ…”

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အဲဒီညေနလည္း ပုဇြန္ဆီေရာင္ ညေနပဲ ျဖစ္ေနျပန္သည္။

==================================================================

“သက္ရဲ႕ အခ်စ္အေၾကာင္း” လို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာလိုက္ေလတိုင္း သူ႔ပံုရိပ္က သက္အာရံုမွာ ထင္လာတတ္သည္။ ေခါင္းမာမာနဲ႔ ေခါင္းကိုခါရမ္းပစ္မိလို႔ ေပ်ာက္သြားတတ္ေပမယ့္ ခဏေလာက္ကေတာ့ အျမဲ ထင္ေယာင္ျမဲ… ဒါဆို သူက သက္ရဲ႕ “အခ်စ္” လားလို႔ ေမးစရာ ရွိပါလိမ့္မည္…

အဲဒီေမးခြန္းကိုေတာ့ သက္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေျဖလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ…

ေရႊျပည္သူ
(11:14 PM ~ 29-Mar-2011)

သက္က ကၽြန္မ မဟုတ္ပါဘူးရွင္ း) အစ္မသက္ေဝ Tag တဲ့ “အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာရေအာင္”ကို ႀကိဳးစားၿပီး ေရးထားတာပါ။ (ဘာေရးရမွန္းမသိလို႔ ေနာက္က်သြားတဲ့အတြက္ အစ္မသက္ေဝကို တခါထဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ အစ္မ း)