သူမကို

အခုတေလာ အလုပ္အသစ္မွာ ေနသားက်ေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေၾကာင့္ေရာ စာေရးလို႔ မထြက္တာေၾကာင့္ပါ အသစ္မတင္ႏိုင္တာ အရမ္းၾကာသြားပါတယ္... အသစ္မတင္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ အျမဲလာဖတ္ေပးသူေတြ၊ Cbox မွာ ဂရုတစိုက္သတိတရ လာေမးၾကသူေတြကို အားနာေက်းဇူးတင္လို႔ မဆံုးပါဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ မရရေအာင္ တင္မယ္ဆိုၿပီး အရင္က BaganNET Website ရဲ႕ ကဗ်ာက႑မွာ တျခားကေလာင္နာမည္နဲ႔ တင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္ကို တင္လိုက္ပါတယ္။ ဖတ္ေပးၾကပါဦးေနာ္...

သူမကို

ကိုယ့္ကိုျမင္ရင္ ေအးစက္ေနတတ္တဲ့ သူ႔မ်က္၀န္းနက္ေတြက
သူမကိုၾကည့္ရင္ ရႊန္းလဲ့ၿပီး တျဖတ္ျဖတ္လက္လို႔...

ကိုယ္နဲ႔က်ရင္ ခပ္တင္းတင္းေစ့ပိတ္ထားတဲ့ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြက
သူမနဲ႔ေတြ႕ရင္ အျပံဳးပန္းေတြနဲ႔ လန္းဆန္းလို႔...

ကိုယ္ေရးထားတဲ့စာေလးေတြကို ငဲ့လို႔ေတာင္ ဖတ္မၾကည့္တဲ့သူက
သူမအတြက္ေတာ့ ကဗ်ာေလးေတြေတာင္ ကိုယ္တိုင္စပ္လို႔...

ကိုယ့္အတြက္ ဘယ္တုန္းကမွ မဟုတ္ခဲ့တဲ့ သူ႔အခ်ိန္ေတြလည္း
သူမအတြက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ကုန္ဆံုးလို႔...

ကိုယ့္ကို ဥပကၡာျပဳေနက် သူ႔ႏွလံုးသားေလးကလည္း
သူမအတြက္ တသက္တာစာ ရပ္တည္ရွင္သန္လို႔...

ေၾသာ္... သူရယ္
ခံႏိုင္ရည္ မရွိတဲ့အဆံုးမွာ
ကိုယ္ မခ်ိျပံဳးေလးနဲ႔ ခပ္တိုးတိုးညည္းမိတယ္
“သူမကို အားက်လိုက္တာဟယ္...”လို႔။

ေရႊျပည္သူ

မွတ္ခ်က္။ ။ အေပၚမွာ အသံုးျပဳထားတဲ့ပံုကို ArtsCounsel Website ကကူးယူထားတာပါ။ ေရးဆြဲသူက J. David McKenny ျဖစ္ပါတယ္။