မမွ်တျခင္းမ်ား

ကၽြန္မ အသက္(၂၀) အရြယ္က ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ၂၀၀၁/၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ပတ္ဝန္းက်င္က BaganNET Website မွာ Purple ကေလာင္အမည္နဲ႔ တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္...။

မမွ်တျခင္းမ်ား

သူဟာ... ကၽြန္မရဲ႕ ေကာင္းကင္ႀကီး ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လိမ့္မယ္
ဒါေပမယ့္... ကၽြန္မကေတာ့ သူ႔ရဲ႕တိမ္မွ်င္တစ္စေတာင္ ျဖစ္ခြင့္မရပါဘူး

သူဟာ... ကၽြန္မရဲ႕ ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အနာဂတ္ကို ပိုင္ခ်င္ပိုင္ေနလိမ့္မယ္
ဒါေပမယ့္... ကၽြန္မကေတာ့ သူ႔ရဲ႕အတိတ္မွာေတာင္ ရွိမေနခဲ့ပါဘူး

သူဟာ... ကၽြန္မရဲ႕ မရွိလို႔မျဖစ္တဲ့ အရာတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လိမ့္မယ္
ဒါေပမယ့္... ကၽြန္မကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ရွိေနတဲ့အရာေတြထဲက မလိုအပ္ဆံုးအရာပါပဲ

သူဟာ...ကၽြန္မရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကိုေတာင္ လႊမ္းမိုးႏိုင္စြမ္း ရွိခ်င္ရွိလိမ့္မယ္
ဒါေပမယ့္... ကၽြန္မကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ႏွလံုးသားေထာင့္စြန္းေလးမွာေတာင္ ရွိမေနခဲ့ပါဘူး

သူ႔ကို ကၽြန္မ အရမ္းခ်စ္ခ်င္ ခ်စ္ခဲ့လိမ့္မယ္
ဒါေပမယ့္... သူက ကၽြန္မကို မုန္းဖို႔ေတာင္ သတိမရခဲ့ပါဘူး...

ေရႊျပည္သူ

(ဆက္ဖတ္ခ်င္ရင္... း)

(ျပန္ပိတ္ေပးပါဦး း)

ခဏ

August 2006 တုန္းက ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ...

ခဏ

ခပ္ေဝးေဝးက လွမ္းလာတဲ့ သူ႔ကို
မွန္းဆေမွ်ာ္ေငးေနဆဲမွာပဲ
ကိုယ့္ရင္ထဲကို သူကေရာက္ႏွင့္ေနသတဲ့
လံုလိုက္တဲ့ေျခသံ...

ကိုယ့္ရင္ထဲက သူ႔ကို
မ၀ံ့မရဲ ငံု႔ၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ
မသဲမကြဲၾကားရတာက သူထြက္သြားၿပီျဖစ္သတဲ့
ျမန္လိုက္တဲ့ေျခသံ...

အဲဒီခဏ စကၠန္႔အပိုင္းအစေလးအတြင္းမွာပဲ
ဦးေႏွာက္နဲ႔ႏွလံုးသား တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားတာ
ကိုယ္တစ္ေယာက္သာ က်ဆံုးသတဲ့
ေၾသာ္...
ဆိုးလိုက္တဲ့... ကံ

ေရႊျပည္သူ

(ဆက္ဖတ္ခ်င္ရင္... း)

(ျပန္ပိတ္ေပးပါဦး း)

ေရခြက္ နဲ႔ ေရ

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ Forward E-Mail ကရတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ဇာတ္လမ္းရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို သေဘာက်မိလို႔ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခြက္လွလွေလးေတြေနာက္ပဲ လိုက္ေနမိတဲ့ လူေတြထဲကတစ္ေယာက္ပါ...

ေရခြက္ နဲ႔ ေရ


အရြယ္ေရာက္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ထဲေရာက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုဟာ သူတို႔ရဲ႕ တကၠသိုလ္တုန္းက ဆရာဆီကို သြားလည္ၾကပါတယ္။ ဆရာလည္း တပည့္ေတြကိုေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာအားရ ျဖစ္ေနရွာ ပါတယ္။ ဆရာနဲ႔ စကားလက္ဆံုေျပာရင္း တပည့္ေတြက သူ႔တို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းခြင္နဲ႔ဘ၀မွာ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ အေၾကာင္း ညည္းညဴၾကပါတယ္။ ဆရာက ျပံဳးရုံပဲ ျပံဳးၿပီး မီးဖိုထဲကေန ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ ခြက္ေတြကို သြားယူလာပါတယ္။ ေၾကြခြက္၊ ပလတ္စတစ္ခြက္၊ ဖန္ခြက္၊ ရိုးရိုးခြက္၊ ေစ်းႀကီးၿပီး ရွားပါးတဲ့ခြက္ စတဲ့ခြက္မ်ိဳးစံုေပါ့။ ဆရာက တပည့္ေတြကို ကိုယ့္ဘာသာ ေရခပ္ေသာက္ဖို႔ ခြက္ေတြယူခိုင္းလိုက္ပါတယ္။

တပည့္ေတြအားလံုး ေရတေယာက္တခြက္စီ ရၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာက “သတိထားမိၾကလား။ ခြက္ေတြထဲက ေစ်းႀကီးတဲ့ လွတဲ့ ခြက္ေတြကိုခ်ည္းပဲ အားလံုးက ေရြးယူသြားၿပီး က်န္တဲ့ပံုစံရိုးရိုးနဲ႔ ေစ်းေပါေပါခြက္ေတြကို ထားခဲ့ၾကတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးကိုပဲ လိုခ်င္ၾကတာ သဘာ၀ပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါကိုက မင္းတို႔ေျပာတဲ့ ျပႆနာေတြ စိတ္ဖိစီးမႈေတြရဲ႕ အရင္းအျမစ္ပဲ။ မင္းတို႔ တကယ္လိုခ်င္တာက ေရပဲေလ။ ခြက္မွ မဟုတ္တာ။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးက မသိစိတ္နဲ႔ ပိုေကာင္းတဲ့ခြက္ေတြကိုပဲ ေရြးယူမိၾကတယ္။”

“ဘ၀မွာလည္း ဒီလိုပဲ။ ဘ၀က ေရနဲ႔တူၿပီး အလုပ္တို႔ ေငြေၾကးတို႔ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ုိင္းထဲက ေနရာတစ္ခုတို႔ ဆိုတာေတြက ခြက္ေတြနဲ႔တူတယ္။ သူတို႔ဟာ ဘ၀ကို ထိန္းသိမ္းေထာက္ပံ့ဖို႔အတြက္ အေထာက္အကူျပဳပစၥည္းေတြ သက္သက္ပဲ။ သူတို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္အရသာက ေျပာင္းလဲမသြားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခြက္ေတြအေပၚမွာပဲ အျမဲတမ္းအာရံုစိုက္ေနရင္ အထဲမွာရွိတဲ့ ေရရဲ႕အႏွစ္သာရကို ခံစားဖို႔ အခ်ိန္ရလုိက္မွာ မဟုတ္ဘူး... ”

(ဆက္ဖတ္ခ်င္ရင္... း)

(ျပန္ပိတ္ေပးပါဦး း)